Sebastian Jaworecki

1. PĘTLA FOR
          a) Ogólna postać pętli
                    for zmienna in lista
                    do
                    instrukcje do wykonania
                    done

          b) Przykład 1
                    #!/bin/bash → Polecenie ma wykonać powłoka BASH
                    for FILE in *.tmp → Wszystkie pliki *.tmp przyjmą wartość zmiennej
                    do
                    rm –v $FILE → kasowanie plików zmiennej FILE
                    done

          c) Przykład 2
                    for n in ’seq 1 10’ → wykona akcję 10 razy

2. DEFINIOWANIE WŁASNYCH FUNKCJI
          Własne funkcje definiujemy, gdy powtarzamy dane polecenie wiele

          razy, aby go niepotrzebnie nie przepisywać.

                    #!/bin/bash
                    FUNKCJA1( )
                    {
                    echo”bleble”
                    echo ”Polecenie ls”
                    ls /
                    echo ”Koniec funkcji”
                    }

                    FUNKCJA1 ← wywołanie w/w funkcji

3. POWTÓRZENIE
          a) Najczęstsza powłoka: bash

          b) Nadawanie zmiennej wartości: ZMIENNA=WARTOŚĆ

          c) Wyświetlanie zmiennych systemowych: set

          d) Kasowanie lokalnych zmiennych systemowych (w ramach powłoki): unset

          e) Wyeksportowanie zmiennych systemowych (dostępne w innych powłokach):

                export zmienna=wartość

          f) Zmiana znaku zachęty: PS1

          g) Uruchamianie skryptu z parametrami: ./skrypt.sh abc 123 xyz

          h) Czytanie zmiennych podczas wykonywania skryptu: read zmienna1

          i) Debugowanie – wykrywanie i usuwanie błędów

          j) Uruchamianie skryptu w trybie debudowania: #!/bin/bash –x